ALEVÝLÝK NEDÝR ;
Alevilik ; Ýnsaný merkezine koyan, (Ýnsaný merkez alan) Anadolu’ ya özgü, eþi ve benzeri olmayan bir felsefe, bir inanç, bir yaþam biçimi, bir kültür, bir öðreti ve hatta bunlarýn tümünü de aþan bir toplumsal olgudur.
Alevilik Orta Asya, Ön Asya, Orta Doðu ve Mezopotamya kökenli birçok din, inanç, ve öðreti ve kültür mirasýnýn, Anadolu’da uzun bir süreçte, deðiþik sos yo-ekonomik ortamlarda yeniden yapýlanmasýyla oluþmuþ, baðdaþtýrmacý, (senkretik) ve kamu tanrýcý (panteist) bir inanç sistemi, kültür, yaþam biçimi ve felsefesidir.
“Her þey eþittir ve birdir,” anlayýþýyla doðada / evrende varolan “varlýklarýn birliði” felsefesini savunan Alevilik tarihsel ve toplumsal bir olgu, bir gerçeklik olan Aleviliði tek bir din ya da inanç yapýsý içinde düþünmek ve yorumlamak olanaklý deðildir. Çünkü, Alevilik kendine özgü bir inançtýr.
Alevi felsefesi, maddi olan “ben” ile ideal olan “ben” arasýndaki iliþkinin tasarýmýný yapar ve açýklamaya çalýþýr. Kabul ettiði hoþgörü, insancýllýk (hümanizm) ve “her þeyde birlik” arayýþý ve anlayýþý nedeni ile de evrenseldir.
Alevilik bu dünyayý, insaný sosyal toplumu, geliþimi, deðiþim ve eþit paylaþýmý, aydýnlanmayý esas alýr.
Ýnançlarýnýn tüm gerekleri ve ritüellerini, ibadet biçimi olarak kabul ettikleri “cemlerde”, “cem” leri de “cemevleri” nde dedelerin önderliðinde gerçekleþtirirler.
Sonuç olarak ; Alevilik tanrýyý, evreni ve insaný kendince algýlama ve yorumlama biçimidir.
